Yorgunum...
Yorgunum...Hiç bişey yapasım yok son zamanlarda...Acilen toparlanmalıyım...Çevreme sarıyorum çünkü...
Canım sıkılıyor...
Depresifim...
Sanırım bunlar BUNALIM belirtileri... :(
Tabi bu,bugün izlediğim "Güneşi Gördüm" filminden sonra daha bir artış gösterdi...Bir insan bir filmde bu kadar mı ağlar yahuuu ... :(
Sulu gözmüyüm nedir?...
Off ya ama cidden çok sarstı film beni...
En çok da;
-Ahmet'in şehit düşmesi,
-Bebeğin ölümü,
-Çocukların,aneleri ile kavuşma anı ve annenin bebeğini kaybettiğini öğrenmesi.
-''Abi çatışmada yüzyüze gelirsek ne olacak?'' sorusuna, verilen cevap çok sarsıcıydı...
"Ben ölürsem terörist,sen ölürsen şehit..." ...
-Kadri (kado) 'nin gay olduğunu öğrenen abisi ile yüzyüze gelerek yaptıkları son konuşma ve abisinin Kadri'yi vurması.. :(
Özellikle bu sahnelerde acayip ağladım..Unuttuğum sahnelerde vardır muhakkak...
Ama Mahsun Kırmızıgül'ü tebrik etmek gerek gerçekten ...
Helal olsun...
Ama benim içimde neden böle garip bir yorgunluk var ,anlamadım...
Puuuffssss....
